4/11/2009 - aşk hiç biter mi...

3/11/2009 - kayıp ruhlar kıraathanesi

oldum olası üç kelimeden oluşan isimler etkilemişti beni : mimar sinan köprüsü,renkli rüyalar oteli,sikli baba türbesi gibi ama beni ilk kez bir tanesi böyle etkiliyor 'kayıp ruhlar kıraathanesi'.geçen gün tesadüfen gördüğüm odundan yapılı girişinde tahtalarla yazılmış bu isim bir anda gözüme çarptı.ardından düşünmeye başladım kayıp ruh nasıl olurdu kayıp bir ruh neden kıraathaneye giderdi ve ilginç olanı ise bu kıraathaneye girmek için illa da kayıp bir ruh olmak mı gerkirdi...:D
hep duyarız bu adam ruhunu kaybetmemiş bunlarda ruh kalmamış die ama ilk defa görüyorum kayıp ruhlara sahip çıkanı.
ardından düşünmeye başladım insan ruhunu nasıl kaybeder diye aklıma bir iki fikir geldi aslına bakarsak.en basiti insanın önemli olaylara karşı tepkisiz kalması duygusuz kalmasıydı ruhunu kaybetmesi bu da zaten sıkça gördüğümüz birşey son zamanlarda.sadece dünyevi istekleri için ruhlarını satan birçok insan war şu an etrafta dolaşan ben insanım die dolaşan ruhlarını bu kıraathanenin bile almayacağı kendini insan sanan.
ben kişilik denen kavramla ruh kavramının her zaman aynı şey olduğunu düşünmüşümdür.kişiliğin de insanın benliği yansıttığını düşünürsek bunlara insan dememekte ne kadar haklı olduğum çıkıyor ortaya...:D
fakat çok daha farklı bir durum da war ortada insanın ruhunu kaybetmesi için.bir insanın diğerinin ruhunu kişiliğini benliğini alıp götürmesi.işte bunun werdiğin acı katlanılır gibi bişi değildir.bir insanı kendinde öyle çok hissedersin ki o olmayınca kendini ruhsuz bitmiş hissedersin yani o olmayınca sen artık eski sen değilsindir.yanlızın asıl anlamıdır budur işte o yoktur ruhun yoktur sen de yoksundur.bu durumda insanı kıraathane kurtarır ne de kahvehane.seni bu durumdan kurtaracak tek insan O'dur...

Sanirsin, yalnizlik tek dostun
Aldanirsin, kacmakla bitmiyor
Hicbir zaman, yalnizligin

2/11/2009 - ilk yazı...

bir kaçış uğruna başladığım sakarya macerasının içindeyim.geçen seneler benim için zor oldu tabiki de ama bunu zaten ben istemiştim.kendimi cezalandırmak için geldiğim bu yerde hahikaten cezalandırıyorum kendimi bu cezalandırma süresini boş geçmemeye ve olanları yazmay karar werdim.
bugün +1 tarafımdan eklenmiş cumhuriyet bayramı tatili sonucunu yeniden buradayım ama bahsetmek istediğim burada olanlar değil bu beş günlük tatil içinde olanlar.aslında herşey sıradan başlamıştı ben yine kaçıp istanbula gelmiş ve tembellik yapmaya başlamıştım.
ilk tabiki de tembellikle geçti ve koca hiçbirşey yapmadan yedim ama ztn bnim planlarım da sonrası içindi.ama herşey 29 ekim günü başladı o güzel ve önemli tatil gününde her zaman oduğu gibi lanet olası tabirle kankam olan osman ve alicanla her zamanki buluşmalarımızdan birini yapmıştık ama o gün ilk kez anlamsız bir şekilde üçümüzde tıkandık ve adam gibi bir lafn bile belini kıramadık gerçi osmanın tıkanması aciz durma düştüğü mars olmamak için türlü numaralar yaptığı tavla partisinin de etkisi wardı tabii...:D
ama günün anlamlı olan noktası o değildi tabiki de derler ya hep en güzel şeyler en beklemedik anda olur diye işte öyle oldu.öyle güzel oldu ki hatta ekilmek bile sinirimi bozmadı..:D belki de en çok knuşmak istediğim ama konuşabilmemin neredyse imkansız olduğu aradı beni.konuşurken tirtir titredim dersem yalan olmaz herhalde ama zor da konuştuk.gerçi hala neden hala onun bu kadar iyi olduğunu anlamakta zorluk çekiyorum ama bu knşma olduğu için çok mutluyum açıkçası....:D
ama haftanın mutlu anları bununla da sınırlı kalmadı cumartesi günü bir işletme operasyonu ile 15 dakika içinde tertiplenen 'geçen yılmaz hocalarla lokalde oturuyoruz' etkiliği beylikdüzü korner barda yapıldı.gecede belki de en eski aramızda telapatik bağ olğu iddia edilen balık ahmet,son 17 yıldır gördüğüm fakat son 3-5 senede tanıdığım kelimelerle taif edilemeyek insan tolga moran yeni yeni bizden olan süper insan altay abi ve benim şebek kardeşim semih wardı.gece alınan alkolün miktarının hesap gelince anlaşıldığı ve bira sayısının ancak böyle tespit edilebildiği gecede kahkaha bir an olsun eksik olmadı tabiki de ama gecenin hareketini altay abi yaptı.barın içinde sigara yakan süper insan bir anda sigrayı eliyle söndürü verdi..:D dewamı ise daha da süperdi gittiğimiz beylik işkembede fiyatları görünce otrduğumuz masadan bir anda kalktık büyük ihtimalle arkamızdan küfürler saydırıldı ama olsun..:D ardından büyükçekmecede yediğimiz kokoreç ardından duyduğmuz uykuluk lafı ne sonrası 'uykuluk ne olm' lafları arasında ahmetin bana bir çeyrek ekmek uykuluk lafıyla sarsıldı ortalık...:D ardından dewamı bizimle de geldi tbi ki...işte bu güzel tatil bol kahkaha sevinç mutluluk soğuk hava ve yağmrla son buldu....

    ama benim için asıl olan şuydu: şarkıda dediği gibi 'yarın olsa da beklenen gün olmaz' değil belki de beklenen gün bugündür onun aradığı gündür onun için anlamı olmasa da.......